A gaf i ofyn pa mor iawn y gellir galw edefyn yn llinyn mân? Efallai y byddwn yn ei ddiffinio fel hyn. Gellir diffinio'r edau bras fel y'u gelwir fel edefyn safonol; tra bo'r edefyn mân yn gymharol i'r edefyn bras. O dan yr un diamedr enwol, mae nifer yr edafedd fesul modfedd yn wahanol, hynny yw, mae'r llain yn wahanol. Mae llain y dannedd yn fawr, ac mae llain y dannedd mân yn fach. Mewn geiriau eraill, ar gyfer y manylebau 1/2-13 a 1/2-20, mae'r cyntaf yn fras ac mae'r olaf yn iawn. Felly, fe'i mynegir fel 1/2-13UNC a 1/2-20UNF.
Gan fod dau fanyleb edau gwahanol ar gyfer yr un diamedr enwol, sut i ddewis edafedd bras a mân?
Edefyn bras
Mae'r llinyn bras fel y'i gelwir yn cyfeirio at yr edefyn safonol. Oni nodir yn wahanol, mae'r sgriwiau dur di-staen a'r ffasgwyr eraill a brynwn yn gyffredinol i gyd yn edafedd bras.
Nodweddir edau bras gan gryfder uchel, cyfnewid da, a safonau ar gyfer cymharu. Yn gyffredinol, edau bras ddylai fod y dewis gorau;
O'i gymharu â llinyn mân, oherwydd bod y llain yn fawr, mae'r ongl codi edau hefyd yn fawr, ac mae'r perfformiad hunan-gloi yn wael. Mae angen gosod golchwyr gwrth-lacio a dyfeisiau hunan-gloi mewn amgylchedd dirgryniad; y fantais yw ei bod yn gyfleus datgysylltu a chasglu, ac mae'r rhannau safonol ategol wedi'u cwblhau. , yn hawdd ei gyfnewidiol;
Nid oes angen marcio edau bras gyda llain, megis M8, M12-6H, M16-7H, ac ati, a ddefnyddir yn bennaf ar gyfer cysylltu edau.
Edefyn mân
Mae edau mân ac edau bras i'r gwrthwyneb. Fe'u nodir i ategu'r gofynion defnydd arbennig na all edau bras eu bodloni. Mae yna hefyd gyfresi llain ar gyfer edau mân. Mae'r llain o edau mân yn llai, felly mae'n fwy ffafriol i hunan-gloi a gwrth-lacio. Ac mae nifer y dannedd yn fwy, a all leihau effaith gollwng a chyflawni effaith selio. Mewn rhai achlysuron manwl, mae sgriwiau dur di-staen dannedd mân yn fwy cyfleus ar gyfer rheoli ac addasu manwl gywir.
Yr anfantais yw bod y gwerth a'r cryfder tynnol yn gymharol isel, ac mae'r edefyn yn hawdd i'w niweidio. Ni argymhellir datgysylltu a chasglu sawl gwaith. Gall y cnau paru a'r ffasgwyr eraill fod yr un mor gywir, ac mae'r maint ychydig yn anghywir, a fydd yn niweidio'r sgriwiau a'r cnau yn hawdd ar yr un pryd.
Defnyddir edau cain yn bennaf mewn ffitiadau pibellau metrig o systemau hydrolig, rhannau trosglwyddo mecanyddol, rhannau tenau heb ddigon o gryfder, rhannau mewnol wedi'u cyfyngu gan ofod, a siafftiau gyda gofynion hunan-gloi uchel. Wrth farcio edau mân, rhaid marcio'r llain i ddangos y gwahaniaeth o edau bras.
Sut i ddewis edau bras a mân
Defnyddir edau bras a sgriwiau edau mân at ddibenion ffasgau.
Defnyddir sgriwiau llinyn mân yn gyffredinol i gloi rhannau a rhannau tenau gyda gofynion uchel ar gyfer ymwrthedd dirgryniad. Mae gan yr edefyn cain berfformiad hunan-gloi da, felly mae ganddo allu gwrth-dirgryniad a gwrth-lacio cryf. Fodd bynnag, oherwydd bod dyfnder yr edau yn fas, mae'r gallu i wrthsefyll mwy o densiwn yn waeth na'r edau bras.
Pan na chymerir unrhyw fesurau gwrth-lacio, mae effaith gwrth-lacio edau mân yn well na'r edau bras. Fe'i defnyddir yn gyffredinol ar gyfer rhannau a rhannau tenau sydd â gofynion uwch ar gyfer gwrth-dirgryniad.
Pan gaiff ei ddefnyddio ar gyfer addasu, mae gan edau mân fwy o fanteision. Anfanteision edau mân: Nid yw'n addas ar gyfer cymhwyso ar ddeunyddiau sydd â strwythur rhy fras a chryfder gwael. Pan fydd y grym tynhau yn rhy fawr, mae'n hawdd llithro.
